Standardy Ochrony Małoletnich

Klub Sportowy Feniks w Biestrzykowicach · wprowadzone uchwałą Zarządu nr [NUMER] z dnia [DATA] · obowiązują od [DATA]

Wersja skrócona dla dzieci ↓

Preambuła

Dobro i bezpieczeństwo dzieci są dla Klubu Sportowego Feniks najważniejsze. Każda osoba, która w imieniu Klubu pracuje z dziećmi, traktuje je z szacunkiem, dba o ich bezpieczeństwo i reaguje na każdy sygnał krzywdzenia. Niniejsze Standardy wykonują obowiązek z art. 22b i 22c ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich.

Rozdział 1. Postanowienia ogólne

§ 1. Słowniczek. Ilekroć w Standardach jest mowa o:

  1. Klubie – Klub Sportowy Feniks, ul. Główna 6, 46-112 Biestrzykowice;
  2. dziecku / małoletnim – osobie, która nie ukończyła 18 lat, uczestniczącej w zajęciach, obozach, półkoloniach, wyjazdach, zawodach i wydarzeniach Klubu;
  3. personelu – trenerach, instruktorach, opiekunach, wychowawcach wypoczynku, członkach Zarządu, wolontariuszach, praktykantach i innych osobach, które na podstawie umowy, porozumienia lub członkostwa wykonują zadania z udziałem dzieci;
  4. opiekunie dziecka – rodzicu, opiekunie prawnym lub osobie sprawującej pieczę zastępczą;
  5. krzywdzeniu dziecka – popełnieniu wobec dziecka czynu zabronionego lub czynu karalnego, a także każdemu zachowaniu (działaniu lub zaniechaniu) osoby dorosłej lub innego dziecka, które zagraża dobru dziecka, w tym przemocy fizycznej, psychicznej, seksualnej, zaniedbaniu oraz przemocy w internecie;
  6. Osobie ds. Standardów – osobie wyznaczonej przez Zarząd: [IMIĘ I NAZWISKO], tel. [TELEFON], e-mail [E-MAIL]; w razie jej nieobecności – Prezesowi Zarządu.

§ 2. Standardy stosuje cały personel Klubu, we wszystkich miejscach i formach działalności, także podczas wyjazdów i w kontaktach online. Standardy uwzględniają potrzeby dzieci z niepełnosprawnościami oraz ze specjalnymi potrzebami.

Rozdział 2. Weryfikacja personelu

§ 3. Przed dopuszczeniem osoby do pracy lub działalności z udziałem dzieci Klub:

  1. sprawdza, czy osoba nie figuruje w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym (rejestr z dostępem ograniczonym oraz rejestr państwowych komisji), drukując wynik wyszukiwania i przechowując go w aktach;
  2. żąda informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w art. 21 ust. 3 ustawy (rozdziały XIX, XXV oraz art. 189a, 207 Kodeksu karnego i ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) lub odpowiadających im przestępstw za granicą;
  3. od osoby, która w ostatnich 20 latach mieszkała w innym państwie niż Polska, żąda informacji z rejestru karnego tego państwa, a gdy nie jest to możliwe – oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej;
  4. pobiera oświadczenie o państwach zamieszkania w ciągu ostatnich 20 lat (poza Polską i państwem obywatelstwa) – pod rygorem odpowiedzialności karnej;
  5. w miarę możliwości sprawdza kwalifikacje oraz prosi o referencje z poprzednich miejsc pracy z dziećmi.

§ 4. Wolontariuszy, którzy pracują z dziećmi, obowiązują te same zasady weryfikacji. Osoba niezweryfikowana może przebywać z dziećmi wyłącznie w obecności zweryfikowanego członka personelu.

§ 5. Każda osoba z personelu przed rozpoczęciem pracy zapoznaje się ze Standardami i potwierdza to pisemnym oświadczeniem.

Rozdział 3. Bezpieczne relacje personel – dziecko

§ 6. Zasady ogólne. Personel:

  1. traktuje każde dziecko z szacunkiem, bez faworyzowania i bez dyskryminacji;
  2. używa języka wolnego od przemocy, wyzwisk, ośmieszania i komentarzy dotyczących wyglądu czy ciała dziecka;
  3. dostosowuje obciążenia treningowe do wieku, możliwości i stanu zdrowia dziecka; nie stosuje ćwiczeń jako kary;
  4. nie stosuje żadnej formy przemocy fizycznej ani psychicznej, nie zawstydza i nie upokarza;
  5. szanuje prawo dziecka do prywatności i do odmowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy wymaga tego bezpieczeństwo.

§ 7. Kontakt fizyczny. Dozwolony jest tylko kontakt uzasadniony celem sportowym lub opiekuńczym: asekuracja, korekta techniki, udzielenie pierwszej pomocy, pocieszenie. Personel uprzedza dziecko o asekuracji i korekcie. Zabronione są: dotyk o charakterze seksualnym, łaskotanie, siłowanie się dla zabawy, sadzanie na kolanach, pocałunki oraz każdy dotyk, którego dziecko sobie nie życzy.

§ 8. Szatnie, toalety, noclegi. Personel nie przebywa z dziećmi w szatni podczas przebierania się, chyba że wymaga tego bezpieczeństwo – wtedy wchodzi po uprzednim zapukaniu, w miarę możliwości w obecności drugiej osoby dorosłej. Na wyjazdach dzieci nie śpią w jednym pokoju z dorosłym spoza rodziny. Personel nie zaprasza dzieci do swojego domu ani nie spotyka się z nimi poza działalnością Klubu bez wiedzy i zgody opiekunów.

§ 9. Zasada „dwóch dorosłych”. Personel unika sytuacji, w których pozostaje sam na sam z dzieckiem w miejscu niewidocznym dla innych. Gdy rozmowa indywidualna jest potrzebna, odbywa się w miejscu otwartym lub przy otwartych drzwiach.

§ 10. Komunikacja. Kontakt z dziećmi odbywa się wyłącznie w sprawach Klubu, za pośrednictwem oficjalnych kanałów (grupy z udziałem opiekunów, e-mail, telefon klubowy) i w godzinach 7:00–21:00, z wyjątkiem sytuacji nagłych. Zabronione jest prowadzenie prywatnej korespondencji z dzieckiem, w tym w mediach społecznościowych, oraz przesyłanie dziecku treści nieodpowiednich do jego wieku.

§ 11. Prezenty i przywileje. Personel nie daje dzieciom prezentów ani nie przyznaje przywilejów wybranym dzieciom. Nagrody klubowe są przyznawane jawnie i według znanych zasad.

§ 12. Zakazy. Personelowi zabrania się w szczególności: spożywania alkoholu, używania środków odurzających i palenia w obecności dzieci; udostępniania dzieciom takich substancji; prowadzenia z dziećmi rozmów o charakterze seksualnym; utrwalania wizerunku dziecka prywatnym urządzeniem bez zgody opiekuna.

Rozdział 4. Bezpieczne relacje między dziećmi

§ 13. Dzieci w Klubie traktują się nawzajem z szacunkiem. Niedopuszczalne są: przemoc fizyczna, przezywanie, wykluczanie z grupy, „otrzęsiny”, nagrywanie i udostępnianie zdjęć innych bez ich zgody, cyberprzemoc oraz zachowania o charakterze seksualnym.

§ 14. Personel reaguje na każde naruszenie tych zasad: przerywa niewłaściwe zachowanie, rozmawia z dziećmi, informuje opiekunów. Gdy dziecko krzywdzi inne dziecko, stosuje się procedurę z Rozdziału 6, pamiętając, że wsparcia potrzebują oba dzieci.

§ 15. Na początku sezonu i każdego wyjazdu trener ustala z grupą zasady wspólnego zachowania i wyjaśnia, do kogo dzieci mogą się zwrócić o pomoc.

Rozdział 5. Urządzenia elektroniczne, internet i ochrona wizerunku

§ 16. Klub nie udostępnia dzieciom własnych urządzeń z dostępem do internetu. Gdy wyjątkowo to robi (np. podczas warsztatów), urządzenie ma włączone oprogramowanie filtrujące treści szkodliwe, a dzieci korzystają z niego pod nadzorem personelu.

§ 17. Podczas treningów dzieci nie korzystają z telefonów, chyba że trener zezwoli lub wymaga tego sytuacja. Zasady korzystania z telefonów na obozach i wyjazdach określa regulamin wyjazdu, przekazywany opiekunom przed wyjazdem.

§ 18. Personel reaguje, gdy zauważy, że dziecko ogląda lub udostępnia treści szkodliwe, jest ofiarą lub sprawcą cyberprzemocy lub kontaktuje się z nieznajomym dorosłym w sposób budzący niepokój; informuje o tym Osobę ds. Standardów i opiekunów.

§ 19. Wizerunek. Klub utrwala i publikuje wizerunek dziecka wyłącznie po uzyskaniu pisemnej zgody opiekuna (a w przypadku dziecka powyżej 13 lat – także samego dziecka). Klub nie publikuje zdjęć dzieci w strojach kąpielowych, w trakcie przebierania lub w sytuacjach ośmieszających, a przy zdjęciach nie podaje danych umożliwiających odnalezienie dziecka (pełne imię i nazwisko, adres, szkoła).

Rozdział 6. Rozpoznawanie krzywdzenia i interwencja

§ 20. Sygnały ostrzegawcze. Personel zwraca uwagę na m.in.: niewyjaśnione obrażenia, nagłe zmiany zachowania (wycofanie, agresja, lęk przed powrotem do domu lub przed określoną osobą), zaniedbanie (głód, brak higieny, nieodpowiedni ubiór, nieleczone choroby), zachowania seksualne nieadekwatne do wieku, samookaleczenia oraz wypowiedzi dziecka sugerujące krzywdzenie.

§ 21. Zgłoszenie. Każda osoba z personelu, która podejrzewa krzywdzenie dziecka albo otrzyma taką informację (od dziecka, rodzica, innej osoby), niezwłocznie przekazuje ją Osobie ds. Standardów, a gdy to niemożliwe – Prezesowi Zarządu. Zgłoszenia mogą składać także dzieci i opiekunowie: osobiście, telefonicznie, e-mailem lub do dowolnego trenera.

§ 22. Zagrożenie życia lub zdrowia. Gdy dziecko jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, personel zapewnia mu bezpieczeństwo, udziela pierwszej pomocy i natychmiast dzwoni na numer alarmowy 112. Następnie informuje Osobę ds. Standardów.

§ 23. Rozmowa z dzieckiem. Gdy dziecko ujawnia krzywdzenie, personel: wysłuchuje je spokojnie, w bezpiecznym miejscu; wierzy dziecku i mówi, że dobrze zrobiło, opowiadając o tym; nie obiecuje zachowania tajemnicy, lecz wyjaśnia, komu przekaże informację i po co; nie zadaje pytań sugerujących i nie przesłuchuje dziecka; nie konfrontuje dziecka z osobą podejrzewaną; niezwłocznie sporządza notatkę z rozmowy.

§ 24. Postępowanie Osoby ds. Standardów. W zależności od rodzaju sprawy Osoba ds. Standardów, w porozumieniu z Zarządem:

  1. podejrzenie przestępstwa (np. wykorzystania seksualnego, znęcania się, ciężkiego pobicia) – niezwłocznie składa zawiadomienie na Policję lub do prokuratury; Klub ma taki obowiązek zgodnie z art. 304 Kodeksu postępowania karnego, a w przypadkach z art. 240 Kodeksu karnego obowiązek ten ciąży na każdym;
  2. przemoc domowa – wszczyna lub powiadamia właściwe służby w celu wszczęcia procedury „Niebieska Karta” (ośrodek pomocy społecznej, Policja); opiekuna podejrzewanego o przemoc nie informuje się o podjętych działaniach przed zawiadomieniem służb;
  3. zaniedbanie lub inne zagrożenie dobra dziecka niebędące przestępstwem – rozmawia z opiekunami, proponuje wsparcie, a gdy to nie wystarcza – składa wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rodzinnego właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka;
  4. krzywdzenie przez członka personelu – natychmiast odsuwa tę osobę od kontaktu z dziećmi do czasu wyjaśnienia sprawy, a w razie podejrzenia przestępstwa zawiadamia Policję; potwierdzone naruszenie Standardów skutkuje rozwiązaniem współpracy;
  5. krzywdzenie przez inne dziecko – przeprowadza rozmowy z dziećmi i ich opiekunami, ustala działania naprawcze; gdy zachowanie dziecka wskazuje na demoralizację lub czyn karalny – zawiadamia sąd rodzinny lub Policję.

§ 25. Plan wsparcia. W każdym przypadku krzywdzenia Osoba ds. Standardów, wspólnie z opiekunem dziecka (o ile nie jest on podejrzewany o krzywdzenie), opracowuje plan wsparcia dziecka obejmujący: działania zapewniające dziecku bezpieczeństwo w Klubie (np. odseparowanie od sprawcy), wskazanie pomocy specjalistycznej (psycholog, ośrodek interwencji kryzysowej, poradnia), sposób monitorowania sytuacji dziecka. Plan jest okresowo przeglądany do czasu ustania zagrożenia.

§ 26. Dokumentowanie. Każde zgłoszenie i podjęte działania Osoba ds. Standardów wpisuje do rejestru zgłoszeń (data, opis zdarzenia, podjęte kroki, osoby poinformowane) i sporządza z nich karty interwencji. Dokumentację przechowuje się w zamkniętej szafie lub zaszyfrowanym pliku, z dostępem wyłącznie dla Osoby ds. Standardów i Prezesa Zarządu, przez okres wymagany przepisami, nie krócej niż 10 lat. Wszystkie osoby uczestniczące w interwencji zachowują w tajemnicy informacje o dziecku, z wyjątkiem informacji przekazywanych uprawnionym instytucjom.

§ 27. Ważne kontakty. Numer alarmowy: 112 · Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży: 116 111 · Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci: 800 100 100 · Niebieska Linia (przemoc domowa): 800 120 002.

Rozdział 7. Osoba ds. Standardów, udostępnianie i aktualizacja

§ 28. Zadania Osoby ds. Standardów: przyjmowanie zgłoszeń i prowadzenie interwencji; prowadzenie rejestru zgłoszeń; zapoznawanie personelu ze Standardami i zbieranie oświadczeń; nadzór nad weryfikacją personelu; organizowanie szkoleń; monitorowanie przestrzegania Standardów; przygotowywanie ich przeglądu.

§ 29. Udostępnianie. Standardy w wersji pełnej i skróconej dla dzieci są publikowane na stronie internetowej Klubu, wywieszane w miejscach prowadzenia zajęć i przekazywane opiekunom przy zapisie dziecka. Trenerzy omawiają wersję skróconą z dziećmi na początku każdego sezonu i wyjazdu, w sposób dostosowany do ich wieku.

§ 30. Przegląd. Osoba ds. Standardów przeprowadza przegląd Standardów co najmniej raz na 2 lata, a także po każdym poważnym incydencie, w tym poprzez ankietę wśród personelu, dzieci i opiekunów. Wnioski przedstawia Zarządowi, który dokonuje zmian Standardów uchwałą i informuje o nich personel, dzieci i opiekunów.

§ 31. Standardy wchodzą w życie z dniem przyjęcia uchwałą Zarządu.

Wersja skrócona dla dzieci

Cześć! W Feniksie najważniejsze jest Twoje bezpieczeństwo. Oto, co warto wiedzieć:

  • Masz prawo do szacunku. Nikt w klubie nie może Cię bić, wyzywać, ośmieszać ani straszyć – ani trener, ani kolega.
  • Trener może Cię dotknąć tylko wtedy, gdy Cię asekuruje, poprawia technikę albo udziela pierwszej pomocy. Jeśli jakiś dotyk Ci się nie podoba – możesz powiedzieć „nie”.
  • Nikt dorosły z klubu nie powinien pisać do Ciebie prywatnie, prosić o zdjęcia, dawać Ci prezentów ani umawiać się z Tobą bez wiedzy rodziców.
  • Szanuj innych: nie przezywaj, nie wykluczaj, nie nagrywaj i nie wrzucaj do internetu zdjęć innych osób bez ich zgody.
  • Jeśli ktoś robi Ci krzywdę – w klubie, w domu, w szkole albo w internecie – albo widzisz, że ktoś krzywdzi kolegę, powiedz o tym. To nie jest skarżenie. Możesz zwrócić się do swojego trenera, do [IMIĘ I NAZWISKO] (tel. [TELEFON]) albo do rodziców.
  • Możesz też zadzwonić za darmo pod 116 111 – Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży. W nagłej sytuacji dzwoń pod 112.

Zawsze Ci uwierzymy i pomożemy.